Δεκαοκτώ μετρήσεις. Κάθε κριτήριο γράφτηκε πριν δούμε το αποτέλεσμα, και κάθε φορά υπήρχε έλεγχος που μπορούσε να πει όχι. Τρεις φορές είπε.
Δέκα δευτερόλεπτα. Ο χαρακτήρας βλεφαρίζει, γέρνει το κεφάλι, χειρονομεί — και μιλάει ελληνικά με σωστό στόμα. Ταυτότητα 0,74 στο τέλος, ουσιαστικά ίδια με το βίντεο χωρίς φωνή (0,75): ο συγχρονισμός των χειλιών δεν κοστίζει τίποτα.
Δύο τέτοια πλάνα στη σειρά, με τη φωνή να τρέχει συνεχής από κάτω. Αυτό θέλεις ούτως ή άλλως σκηνοθετικά — καμία διαφήμιση δεν έχει δεκαπέντε δευτερόλεπτα ακίνητο πλάνο. Η COSMOTE κόβει τρεις φορές στα είκοσι.
Το μέτρο συγκρίνει πρόσωπα και δίνει βαθμό 0 έως 1. Δύο σταθερές, μετρημένες στα δικά μας πρόσωπα: ο ίδιος άνθρωπος πιάνει 0,78 — δύο διαφορετικοί πιάνουν 0,58. Πάνω από 0,70 είναι ασφαλές.
Δοκιμάσαμε τέσσερις τρόπους να βάλουμε τον ίδιο άνθρωπο σε νέα σκηνή. Οι τρεις παράγουν τη σκηνή από την αρχή. Ο ένας επεξεργάζεται την υπάρχουσα.
| Τρόπος | Βαθμός | Κρίση |
|---|---|---|
| Παραγωγή με δύο εικόνες αναφοράς | 0,609 | απορρίφθηκε |
| Παραγωγή με μία φωτογραφία | 0,650 | οριακό |
| Παραγωγή με φύλλο χαρακτήρα | 0,611 | απορρίφθηκε |
| Επεξεργασία της υπάρχουσας εικόνας | 0,762 | πέρασε |
Ένα σωστό πλάνο ανά χαρακτήρα. Όλα τα υπόλοιπα βγαίνουν από αυτό με επεξεργασία — έκφραση, κάδρο, φως, αντικείμενα. Ποτέ νέα παραγωγή.
Επιβεβαιώθηκε τέσσερις φορές, μέσος όρος 0,80 — πάνω κι από τον βαθμό που πιάνουν δύο γνήσιες φωτογραφίες του ίδιου ανθρώπου μεταξύ τους.
Δύο χαρακτήρες στο ίδιο κάδρο δεν δουλεύουν. Ο δεύτερος βγήκε άλλος άνθρωπος — βαθμός 0,37, χαμηλότερα κι από δύο τυχαίους αγνώστους. Η εικόνα ήταν όμορφη και άχρηστη· χωρίς τη μέτρηση θα την είχαμε παραδώσει.
Η διέξοδος είναι κινηματογραφική, όχι τεχνική: πλάνο–αντιπλάνο. Ο ένας μιλάει, κόβει, ο άλλος απαντά. Έτσι γυρίζεται κάθε διάλογος — ποτέ δεν χρειάζεται να είναι και οι δύο στο ίδιο καρέ.
Το μοντάζ ολόκληρου σποτ. Τα γραφικά με τις κάρτες. Και το σημαντικότερο: αν πιάνει στον θεατή — αυτό δεν το λέει κανένα νούμερο εδώ μέσα.